Category Archives: Visie

Adaptieve leersystemen, tijd voor een doorbraak! – Inspire

Je kunt niet meer van leerlingen en studenten verlangen dat ze zich aanpassen aan de lesstof. De lesstof moet zich aanpassen aan hen.

Bron: Inspire.nl

Adaptieve leersystemen, tijd voor een doorbraak!

Als we leren, lijkt het vaak of we nog in de twintigste eeuw leven. Onderwijzen en opleiden is in de meeste gevallen nog massaproductie, niet aangepast aan de persoonlijke behoeftes, leerdoelen en manier van leren.

In de 21e eeuw is zo ongeveer alles wat we doen veranderd onder de invloed van technologie. Kopen, bestellen, navigeren, bankieren, communiceren… Niets gaat meer hetzelfde. Slimme apparaten en software maken ons dagelijks leven niet alleen efficiënter, maar vaak ook leuker. Maar als we leren, lijkt het vaak of we nog in de 20e eeuw leven.

Onderwijzen en opleiden is in de meeste gevallen massaproductie, niet aangepast aan de persoonlijke behoeftes, leerdoelen en manier van leren. Met een vaste toets aan het einde, in plaats van tussentijdse toetsmomenten die gebruikt worden om het leerproces te optimaliseren. Het is tijd dat producenten van educatief materiaal gaan beseffen dat het anders kan en anders moet. Dat je niet meer van leerlingen en studenten kunt verlangen dat ze zich aanpassen aan de lesstof, maar dat die lesstof zich moet aanpassen aan hen.

“Het is tijd dat producenten van educatief materiaal gaan beseffen dat het anders kan en anders moet.”

De gevestigde orde kijkt toe

Het is spijtig om te zien dat anno 2016 slechts een handvol partijen de educatieve mogelijkheden van moderne technologie volledig omarmt. Initiatieven van bijvoorbeeld TopiaTeam, Blink Educatie en Oefenweb laten overtuigend zien dat educatieve apps leren efficiënter, effectiever en leuker maken. Zij introduceren succesvol toepassingen die leren rekenen, spellen of typen niet alleen superleuk maken, maar die bovendien lesstof en leerproces slim afstemmen op iedere individuele leerling.

Opvallend is dat het vaak de nieuwkomers zijn die de grootste stappen op dit gebied zetten, net als in veel andere markten. Nieuwe bedrijven waarvoor ‘digitaal’ geen keuze is, maar de norm. En waar alles draait om slimme technologie, interactieve content en data. Terwijl de gevestigde orde toekijkt hoe ze met grote vaart ingehaald wordt…

“Opvallend is dat het vaak de nieuwkomers zijn die de grootste stappen op dit gebied zetten.”

Zelf vorm geven aan je leerproces

De mogelijkheden om met behulp van computertechnologie educatie op maat aan te bieden zijn enorm. Adaptieve leersystemen passen de lesstof en de presentatie van die lesstof aan op de leerbehoefte van de leerling, gebaseerd op persoonlijke voorkeuren en gedragingen in het systeem. Dat resulteert in een betere en effectievere leerervaring. De leerling is niet meer een passieve ontvanger van informatie, maar geeft zelf actief vorm aan het eigen leerproces. Adaptief leren is geschikt voor scholen, maar ook voor opleidingsinstituten en zakelijke trainingen en cursussen. De toevoeging van adaptieve e-learning software aan het onderwijs is een volgende stap in blended learning, waarbij fysiek en digitaal onderwijs elkaar aanvullen en versterken.

Leren op maat door learning analytics

Wat een adaptief leersysteem toevoegt aan de educatie? Een heleboel! Doordat iedere activiteit van een leerling in het systeem wordt vastgelegd, ontstaat een grote hoeveelheid data waar inzichten over het leerproces van die persoon in verborgen liggen. Met learning analytics kan naar trends en verbanden in de data gezocht worden die voor het blote oog onzichtbaar zijn.

Inzichten die het leersysteem direct weer kan gebruiken om het niveau van vragen aan te passen of bepaalde onderdelen te benadrukken. Of om de vorm van de vragen (bijvoorbeeld grafisch of tekstueel) aan te passen aan de leerstijl van de leerling. Het systeem zit daarmee steeds precies op de grens van wat een leerling aankan (‘zone van naaste ontwikkeling’), zodat die genoeg vragen goed kan beantwoorden maar wel voldoende uitgedaagd blijft (positive reinforcement).

“Educatieve apps maken leren efficiënter, effectiever en leuker.”

Machine learning

Je kunt nog een stap verder gaan door patronen te zoeken in de gegevens van grote groepen personen over het leergedrag en de effectiviteit van het leerproces. Met behulp van machine learning leert het systeem van experts om oorzaken en verbanden te ontdekken in het leerproces, om die kennis vervolgens toe te passen op enorme hoeveelheden data. Met deze technologie kan het systeem bijvoorbeeld de opbouw en volgorde van vragen per leerling optimaliseren. Misschien niet zo bijzonder als je kinderen topografie wil leren, maar denk eens aan het leren van een taal. Daarbij is het leerproces zo ‘fuzzy’ dat machine learning een enorme verbetering kan betekenen. Met behulp van machine learning zijn al geweldige resultaten bereikt in bijvoorbeeld de gezondheidszorg, met het stellen van diagnoses op basis van informatie uit patiëntendossiers.

Niet het goede klimaat?

Hoe komt het dat onderwijs en educatie zo achterlopen in het toepassen van technologie ten opzichte van andere branches? Daar zijn diverse oorzaken voor aan te wijzen. Het onderwijs is sterk gedecentraliseerd. Er zijn heel veel scholen en nog veel meer docenten. Het ontwikkelen van adaptieve leersystemen vergt flinke investeringen die niet door een enkeling gedragen kunnen worden. Zelfs voor hele grote onderwijsorganisaties zijn projecten op dit gebied vaak te kostbaar en complex.

Het volwassenheidsniveau van de IT kennis en infrastructuur van veel onderwijsinstellingen is bovendien laag, waardoor implementatie en adoptie van nieuwe leersystemen vaak moeizaam verlopen. Zo’n verandering vraagt ook om een cultuur en manier van denken die je niet overal aantreft bij educatieve uitgeverijen en producenten van onderwijsmateriaal. Al met al dus niet een klimaat voor snelle technologische innovaties.

“Het ontwikkelen van adaptieve leersystemen vergt flinke investeringen die niet door een enkeling gedragen kunnen worden.”

Traditionele manier van werken

De manier waarop onderwijsmethoden ontwikkeld en aangeboden worden, draagt ook niet bij aan snelle vernieuwing. Waar in veel branches producten en diensten inmiddels as a service (in abonnementsvorm) worden aangeboden, is het gros van de lesmethodes nog steeds gebaseerd op kopen en over vele jaren afschrijven. Een model dat het onmogelijk maakt om voortdurend, in kleine stappen, verbeteringen en vernieuwingen toe te voegen. Een manier van werken die in de wereld van software ontwikkeling allang heeft afgedaan.

Leerzame experimenten in co-creatie

Excuses genoeg om adaptief leren te blijven zien als een mooie toekomstdroom. Maar het wordt tijd om nu echt in actie te komen. Anders leven we straks in een wereld waar leerlingen thuis voor alles een slimme app hebben en op school nog steeds op de oude manier les krijgen. Dat is toch ondenkbaar? Dus geen excuses meer, maar aan de slag met het ontwikkelen van adaptieve educatieve software. In co-creatie tussen onderwijsinstellingen, docenten, leerlingen/studenten, producenten van onderwijsmateriaal en – niet te vergeten – experts in software ontwikkeling, big data en analytics.

Niet met een big-bang, maar via leerzame experimenten waarbij kleine onderdelen van een lesmethode worden gedigitaliseerd en gepersonaliseerd. In nauwe afstemming met docenten. Welke onderdelen kun je goed automatiseren en welke zijn daar minder geschikt voor? En welke inzichten wil je als docent uit het leersysteem kunnen halen?

“Geen excuses meer, maar via leerzame experimenten aan de slag met het ontwikkelen van adaptieve educatieve software!”

Zoek de blue ocean

Ga je aan de slag met de digitale innovatie van je lesmethodes? Volg dan het voorbeeld van andere organisaties en plaats die ontwikkeling aan de randen van je organisatie of zelfs erbuiten. Succesvol innoveren doe je het beste in een ‘blue ocean’. Zorg bovendien dat je initiatieven specifiek genoeg zijn. De benodigde adaptiviteit voor leren rekenen op de basisschool is anders dan voor natuurkunde op het VWO. En voor bijvoorbeeld de bijscholing van ziekenhuisverplegers stel je weer hele andere eisen. Probeer dus niet één generieke oplossing voor álles te maken, maar definieer heel precies de eisen en wensen voor jouw specifieke doelgroep. Zo krijgt iedereen precies het onderwijs dat hij verdient!

Advertisements

‘We onderschatten wat de leraar kan’

Bron: trouw.nl

‘We onderschatten wat de leraar kan’

Petra Vissers – 28 februari 2018

© TRBEELD

We verwachten steeds iets nieuws van het onderwijs, maar zonder dat de oude verwachtingen verdwijnen, schrijft emeritus hoogleraar Piet de Rooy in zijn nieuwe boek. ‘Dat een kind zich prettig moet voelen op school, is een tamelijk recente gedachte.’

Continue reading ‘We onderschatten wat de leraar kan’

Er is lef nodig voor een beter toekomst van het MBO

Source: Opinie – PAROOL

‘Er is lef nodig voor een beter mbo’

Het ROC van Amsterdam en bedrijven werken samen in een werkplaats voor leerlingen.© Mats van Soolingen

Opinie – De hardnekkige kloof tussen mbo-opleiding en arbeidsmarkt kan alleen van onderop worden gedicht, betogen Marieke Gervers en Marc van der Meer.

Door: Marieke Gervers en Marc van der Meer – 5 oktober 2017, 11:59

Begin deze week kwamen ruim 200 betrokkenen uit het Amsterdamse beroepsonderwijs en ­vertegenwoordigers van het ­bedrijfsleven bijeen in Pakhuis de Zwijger om de toekomst van het mbo te bespreken.
Een toekomst waarin innovatie centraal moet staan en waarin politici, bestuurders en docenten steeds dezelfde vraag dienen te beantwoorden: hoe zorgen we ervoor dat studenten daadwerkelijk aan de slag kunnen, nadat ze hun opleiding hebben afgerond?

Een antwoord daarop vinden is niet eenvoudig. De arbeidsmarkt verandert in een steeds hoger tempo. En scholen kunnen dat tempo met al hun regels, voorschriften en processen simpelweg niet bijbenen.

Massaal afhaken
Het mbo is de afgelopen jaren dan ook regel­matig weggezet als probleemgeval. Omdat het niveau van de afgestudeerden niet altijd aansluit op wat er op de werkvloer wordt gevraagd. Of omdat mbo-studenten die de stap zetten naar het hoger beroepsonderwijs massaal af­haken, omdat die opleidingen onvoldoende aansluiten op hun vaardigheden en behoeftes.

Zo komt het ideaal van blijven leren na de opleiding in deze groep het minst voor, terwijl juist zij dat zo hard nodig hebben. Veel mbo’ers gaan immers aan de slag in sectoren waar sprake is van verregaande flexibilisering.

Marieke Gervers, Practor creatief vak­manschap aan het MBO College Zuid van ROC van Amsterdam. © –

Om het tij voor het mbo-onderwijs te keren, moet op landelijk niveau het besef doordringen dat onderwijsvernieuwing geen zaak van centrale sturing is. Er is vertrouwen en lef nodig om meer financiële ruimte en verantwoordelijkheid te leggen bij de onderwijsprofessionals zelf.

Zij weten tenslotte het beste wat er onder hun studenten leeft en wat er speelt op de werkvloer van bedrijven.

Geef ze de kans om aan hun eigen ontwikkeling te werken en zich in het snel transformerende werkveld te verdiepen. Dat betaalt zich uit: door de inzichten die dit oplevert, zijn ze in staat om hun opleidingen beter vorm te geven.

De juiste ingang
Daarnaast is het zaak om de arbeidsmarkt al in een veel vroeger stadium bij de opleidingen te betrekken. Er is veel animo bij innovatieve bedrijven en zelfstandige professionals om een bijdrage te leveren aan een betere aansluiting op het mbo-onderwijs.

Marc van der Meer, Bijzonder hoogleraar ­onderwijsarbeidsmarkt in Tilburg. © –

Ze weten alleen de juiste ingang bij de onderwijsinstituten niet te vinden: het ontbreekt aan effectieve werkvormen of men spreekt elkaars taal niet. Dat is een gemiste kans voor beide partijen, maar vooral voor de toekomstige vakmensen.
Het is daarom tijd voor het mbo om de ramen en deuren wijder open te zetten en actief het werkveld in te gaan. Om experimenten van ­onderop te stimuleren, samenwerking tussen scholen te omarmen, alumni intensiever te ­betrekken bij het onderwijs en om van elkaars fouten en successen te leren.

Dit is de structuur die langzaamaan in Amsterdam is ontstaan na de introductie van de zogeheten mbo-agenda, nu zo’n twee jaar geleden. De gemeente durft de teugels te laten ­vieren en docenten krijgen de ruimte om hun eigen professionele profiel te versterken.

Het is tijd voor het mbo om de ramen en deuren wijder open te zetten en het werkveld in te gaan

Aan scholen de taak om samen te werken en kennis te delen. Bijvoorbeeld met de nieuwe ‘practoraten’ voor creatief vakmanschap en mediawijsheid.
Platformen voor nieuwe beroepspraktijken die nadrukkelijk met én voor de stad werken. Deze nieuwe structuur heeft impact, al valt er – zoals altijd – nog genoeg te verbeteren.

Wat ons betreft kan deze Amsterdamse werkwijze als inspiratie dienen voor de toekomst van het mbo-onderwijs in andere regio’s. Natuurlijk heeft elke sector en regio eigen kenmerken en behoeftes.

Maar de werkvormen die nodig zijn om de kloof tussen opleiding en arbeidsmarkt te verkleinen, komen van onderop en van opzij. Met een overheid die faciliteert en resultaten honoreert, docenten die verantwoordelijkheid krijgen en een arbeidsmarkt die zich manifesteert in de klas.

Every child is born an artist.

Do schools kill creativity? – Sir Ken Robinson

Just now I posted this post linking to a talk by Sir Ken Robinson just to realize that the classic talk by Sir Ken Robinson about how schools kill creativity was absent on this site.

Although most of you will be familiar with the talk I have to right the wrong and post it here for anyone who hasn’t seen it. And watching it again (and again) never hurt me a single time, so just watch it.

“Every child is born an artist. The problem is how to remain an artist when we grow up.” – Pablo Picasso

 

If you don’t have the patience to watch it all (you’ll miss out), at least watch the last five minutes.

Sir Ken Robinson – Changing Education Paradigms

Did I post this already? Well, if so it’s worth it to post it again. Sir Ken Robinson is one of the few people who is making sense all the time when he’s talking about education, what’s wrong with it and what could or should be done about it.

Well that’s my opinion at least. I care about education in a very simular way.

Also, I happen to care a lot about creativity. I think creativity is going to save the world.

Sadly, the program I’ve been teaching at for eleven years, an Art & Design mid-level high school program, has been ended by our government. It’s the only mid-level program in the Netherlands that teaches creativity and also the only mid-level high school program that after graduating provides access to the higher level art academies. About 80% of the teenagers follow a mid-level route through their high school. For them to gain access to an art academy has now become nearly impossible. (Check this post to learn more about the Dutch school system.)

What disturbs me is that it’s not just that, it’s the fact that creativity is so overly underestimated. Creativity is a capacity that is available to everyone and it has nothing (or little) to do with academic skills. All the mid-level high school programs provide lot’s of skills and competence. However, creativity is not one of them. The higher level high school programs do provide (some) drawing, painting, sculpting, drama and music in their educational systems. Why just them?

Studies have proven that student who spent time on drawing, painting, sculpting, drama and music in school score much higher on language and maths tests. Tests that seem to be very important to some. Sir Ken Robinson is refering to all this in this talk (Youtube).

For me it shouldn’t be the reason why we should care more about creativity and subjects that deal with it directly, but hell, if that’s what it takes to establish a paradigm shift…

 

Een gesprek met Staatssecretaris OCW, Sander Dekker: Tijd, autonomie en onderwijsvernieuwing

Source: Onderwijzerblog

Een gesprek met Staatssecretaris OCW, Sander Dekker: Tijd, autonomie en onderwijsvernieuwing

Posted on 13 december 2016 by onderwijzerblog

Op 30 november spraken we met Staatssecretaris Sander Dekker. Dit naar aanleiding van de brandbrief van september, blogs over Onderwijs2032, de verdiepingsfase en het lerarenregister. Onderwerpen waren tijd voor leraren (met daarbij uiteraard de financiën), autonomie, het lerarenregister en Onderwijs2032.

Wij hebben het open en energieke gesprek zeer gewaardeerd. Het aanbod om inhoudelijk verder te praten met specialisten van OCW over deze onderwerpen hebben we dan ook van harte aangenomen. Hierbij ons verslag van hetgeen is besproken.
Continue reading Een gesprek met Staatssecretaris OCW, Sander Dekker: Tijd, autonomie en onderwijsvernieuwing

‘permanent beta’ en stedelijke experimenten

Source: RUIMTEVOLK

experimentfabcity

3 juni 2016 • REDACTIE

Tijd van Experimenten

Het experiment krijgt een steeds belangrijkere plek in het debat over de ruimtelijke ordening. Maar hoe voorkom je dat de experimenteerstatus een dekmantel wordt voor een gebrek aan innovatief vermogen?

Scheidend burgemeester van Eindhoven Rob van Gijzel benadrukte het afgelopen woensdag nog maar eens in de Volkskrant: steden lenen zich uitstekend voor experimenten. De stad is een broedplaats voor innovatie, en de nationale overheid zou ruimte in de wet moeten laten om vernieuwing uit te proberen. Waarom niet eens experimenteren met taxi-app Uber in plaats van gelijk verbieden, vraagt Van Gijzel zich af.

Het experiment krijgt een steeds belangrijkere plek in het debat over de ruimtelijke ordening. Misschien leven we wel in een tijd van ‘permanent beta’, zoals Jurgen Hoogendoorn eerder schreef op RUIMTEVOLK, ‘waarbij lokaal geformuleerde prototypen (een werkend begin van een antwoord op een vraag die nooit af is) werkzaam zijn voor zolang als het duurt en daarmee per definitie tijdelijk’.
Continue reading ‘permanent beta’ en stedelijke experimenten

Tijd en Autonomie! Nu, niet in 2032.

Bron: blogcollectief onderzoekonderwijs.net

Wat heeft het onderwijs NU nodig?

17 september 2016 door Dick van der Wateren

Randvoorwaarden voor de verdieping van Onderwijs2032

Er wordt veel gepraat en geschreven over het onderwijs. Zaken als het lerarentekort en de problemen in het rekenonderwijs drukken ons met de neus op de feiten. Wat heeft het onderwijs nodig om de problemen de baas te worden en met vertrouwen toekomstgericht te zijn? ‘Ons Onderwijs2032’, ook wel het Rapport Schnabel genoemd, is een poging om het onderwijs aan te passen aan de eisen die de maatschappij in deze tijd stelt. Wij stellen vast dat een aantal belangrijke elementen nog aan het voorstel ontbreken.

Als individuele docenten met verschillende visies heeft ieder van ons zich actief met dat debat bemoeid. Voor buitenstaanders, en soms ook voor onszelf, leek het alsof onze individuele ideeën en oplossingen heel ver uit elkaar lagen. Er wordt dan snel geconcludeerd: ‘zoveel docenten, zoveel verschillende meningen, we moeten toch verder.’ Wij zijn bij elkaar gaan zitten en het bleek toch anders te zijn. We zijn het juist eens over wat praktisch en concreet moet veranderen om de problemen de baas te worden en toekomstgericht te zijn. Echter, deze concrete en praktische oplossingen missen we in het eindrapport Onderwijs2032.
Continue reading Tijd en Autonomie! Nu, niet in 2032.

Geen plek voor ‘one size fits all’ maar maatwerkonderwijs

Source: Geen plek voor ‘one size fits all’ – Trouw – Blendle

Geen plek voor ‘one size fits all’

De roep om maatwerkonderwijs vraagt om een ander type leraar. Op het teachers college kunnen studenten in vier jaar tijd een lerarendiploma voor basis- en voortgezet onderwijs halen.

MARIJKE DE VRIES

Hoe was het op school? Ouders van pubers weten dat op die vraag meestal geen antwoord komt, of wat vernietigend gebrom: de les was saai, de leraar een sukkel. Waarna de tiener naar zijn slaapkamer verdwijnt.

Bart Jan Wolters, teamleider van de opleidingen tot basisschoolleerkracht van Hogeschool Windesheim, is ervaringsdeskundige, als vader van een puberende tweeling. Zijn zoons zijn ‘helemaal klaar met school, er echt op afgeknapt’, zegt Wolters. Ze zitten hun tijd naar het examen uit, daarna begint het echte leven.

Kleine kans dat zulke scholieren later zelf leraar willen worden. Begrijpelijk, maar doodzonde, vindt Wolters. Als hij eerlijk is, kan hij zijn zoons geen ongelijk geven. “Het onderwijs heeft weinig oog voor de daadwerkelijke talenten van leerlingen.” Maar áls je dat wilt veranderen – en de roep om maatwerk klinkt steeds luider – heb je een ander type leraar nodig, menen Wolters en zijn docententeam.

Continue reading Geen plek voor ‘one size fits all’ maar maatwerkonderwijs

Put ecology first, the economy second

Satish Kumar challenges us to reboot our outlook – the results will amaze you

Source: EcoHustler

Put ecology first, the economy second

February 5, 2016

Ecology and economy come from the same Greek word: oikos, meaning home. Ecology is the study of our home and economy is its management. In this mind-opening talk, internationally renowned spiritual thinker and educator Satish Kumar draws attention to the pervasive lack of a genuine understanding of nature in our education systems, which is contributing to the gross mismanagement of our planet. Kumar makes a compelling case for a more holistic approach to education, connecting our hands, hearts as well as heads.

Satish Kumar is a world renowned speaker on ecological and spiritual issues. When he was only nine years old, Satish renounced the world and joined the wandering brotherhood of Jain monks. He left the monastic order and became a campaigner for land reform, working to turn Gandhi’s vision of a peaceful world into reality, before undertaking an 8,000 mile peace pilgrimage, walking from India to America without any money, through deserts, mountains, storms and snow. Since 1973 he has been Editor at Resurgence and Ecologist magazine and his books include No Destination; You Are Therefore I Am; Spiritual Compass; Earth Pilgrim.

Join the Resurgence Trust